Της Δήμητρας Β. Μουσιώλη, Δικηγόρου - Διαπιστευμένης Διαμεσολαβήτριας*
Όταν πρωτοδιάβασα τους όρους: "Restorative Justice" (Επανορθωτική ή Αποκαταστατική Δικαιοσύνη) και"Victim-Offender Mediation" (Διαμεσολάβηση μεταξύ θύματος και θύτη) κάτι με έκανε να ψάξω λίγο περισσότερο την έννοια και τη θέση τους σε αυτό που ονομάζουμε: "Εναλλακτικοί Τρόποι Επίλυσης των Διαφορών (Alternative Dispute Resolution.)" Κι αυτό που διάβασα, άκουσα αλλά και προσωπικά διαπίστωσα ως παρατηρητής μιας τέτοιας διαδικασίας, οφείλω να ομολογήσω ότι με ξεπέρασε τόσο ως άνθρωπο αλλά και ως επαγγελματία, που ήδη γνωρίζει τη σπουδαιότητα που οι εξωδικαστικοί τρόποι επίλυσης μιας διαφοράς έχουν στις ζωές και στις σχέσεις των ανθρώπων που εμπλέκονται σε αυτήν. Το μεγαλείο που η διαδικασία αυτή κρύβει μέσα της είναι θεωρώ η βάση για την πολιτισμένη, ανθρωπιστική κοινωνία που όλοι οραματιζόμαστε. Όπου τα θύματα δεν επαναπαύονται στην συμπονετική ανοχή μας να μισούν τον θύτη τους (και μάλιστα να γίνονται και οι εφαρμοστές του "μωσαϊκού νόμου" σε κάποιες των περιπτώσεων) αλλά συνεχίζουν τη ζωή τους, συγχωρώντας τον και δίνοντάς του μια ευκαιρία επανένταξης χωρίς περαιτέρω στιγματοποίησή του.
Ήδη, από τη δεκαετία του '70, ήταν ιδιαίτερα έντονη η αμφισβήτηση για την αποτελεσματικότητα των σωφρονιστικών συστημάτων και των προγραμμάτων επανένταξης των αποφυλακισμένων, που εφαρμόζονταν μέχρι εκείνη τη στιγμή, με αποτέλεσμα να βρουν
