UNICS Legal Services

Δικηγορικό Γραφείο & Συμβολαιογραφείο
Κυριάκου Κόκκινου - Σίσσυ Κατσούδα & συνεργατών

Kyriakos Kokkinos - Sissy Katsouda & associates
Law Firm & Notary's Office


Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

Piracy Update: Conwartime, Piracy, and Owners' Obligations Revisited

A recent decision of the Commercial Court in London (handed down on 8 November 2011) has clarified the limits of a shipowner's obligation under the Conwartime 1993 clauses to obey his charterer's orders to navigate waters rendered parlous because of the threat of piracy. Although the reasoning of Teare J in The Triton Lark1 differs from the analysis we have previously adopted, ultimately both constructions arrive at the same practical result.
Conwartime
The Conwartime 1993 clauses have been incorporated in the majority of time charters concluded in recent times. By the terms of Clause 1, "War Risks" are defined to include "acts of piracy ... which, in the reasonable judgement of the Master and/or the Owners, may be dangerous or are likely to be or to become dangerous to the Vessel, her cargo, crew or other persons on board the Vessel".
Clause 2 provides inter alia as follows:
"The Vessel, unless the written consent of the Owners be first obtained, shall not be ordered to or required to continue to or through, any ... area or zone ... where it appears that the Vessel ... in the reasonable judgement of the Master and/or the Owners, may be, or are likely to be, exposed to War Risks."
As we have previously advised, this clause is somewhat inelegantly drafted. In particular, it is not clear whether the phrase "may be, or are likely to be" is to be read conjunctively or disjunctively. In other words, there is ambiguity over whether it is necessary that, in the reasonable judgement of Owners, they may be and are likely to be exposed to War Risks, or whether it is sufficient that Owners reasonably consider that they may be or are likely to be exposed to such risks. This is despite the fact that the punctuation in the relevant phrase suggests otherwise.
The disjunctive analysis
Previously, we had advised clients that it was necessary that Owners reasonably consider that they may be or that they are likely to be exposed to War Risks (including piracy). This construction is supported by the syntax of the clause, and also by the clear intuition that the terms "may" and "likely" convey different meanings.
On this construction, it is plain that the requirement that Owners "may" be exposed to piracy was the operative condition, in that all events that are likely may occur, but not all events that may occur are likely. It was thus critical to determine the meaning of "may be". This phrase, we considered, would (i) exclude risks that are contingent and very remote, and (ii) would not encompass risks that are purely fanciful. It was not necessary that such a risk be greater than an even probability, despite our view that "likely to be" would entail a risk of more than 50 percent, since on the disjunctive analysis "may be", and not "likely to be", was the operative condition.
In the result, Owners would not be required to follow a charterer's order to navigate waters that Owners reasonably considered would expose them to a real, and not merely fanciful, risk of piracy.
The conjunctive analysis?
In The Triton Lark, however, Teare J concluded that the phrase "may be, or are likely to be" could not reasonably be construed as requiring that one of two different degrees of probability must be shown. The Judge considered that such a construction would be confusing to those seafaring men to whom the clause is addressed: these are not lawyers trained in semantic hair-splitting. As such, the phrase in question must be read conjunctively, as expressing one condition only; i.e. as 'maybe, that is, likely to be'.
On this construction, and analogously to the analysis above, it is clear that the condition in clause 2 is governed by the phrase "likely to be", since all events that are likely to occur will also be ones that may occur, but not vice versa. It was thus critical that the Judge determine the meaning of "likely to be", and this he did by reference to the House of Lords' decision in The Heron II.2
That case concerned the question of remoteness in damages, and particularly whether losses that were foreseeable at the time of contracting as a "not unlikely" result of a party's contractual breach were recoverable by the innocent party.3 In his judgment, Lord Reid specified that the words "not unlikely" should be considered to connote a degree of probability considerably less than an even chance, but would not embrace consequences that were very unusual.4
Importing this analysis, and impliedly accepting that "not unlikely" and "likely" are coterminous, Teare J concluded that the term "likely" for the purposes of Conwartime Clause 2 should be read as extending to risks that are not merely fanciful or speculative, without the requirement that they be more likely than not,5 with the result that the clause requires a real likelihood, in the sense of a real danger, that the Vessel will be exposed to acts of piracy.
The decision has been subjected to some criticism in academic circles, and may well be the subject of an appeal.
Conclusion
Although the two analyses above differ, it is nonetheless plain that their practical result is the same. In both cases, Owners need not follow a Charterers' instructions if to do so would expose them to a real, and not merely fanciful, risk of piracy. As previously mentioned, the Court held that the test is still an objective one, i.e. the risk to that vessel, at that time. This is a question of fact for the original Tribunal. The case was remitted to the Arbitration Tribunal for further findings, and we understand the case will shortly be heard again in the Commercial Court. We shall monitor any further decision.
It is to be hoped that the further decision will also clarify the issue of "exposure to risk of piracy' in sub-clause (2), which Teare J said means that "the vessel is subject to the risk of piracy or is laid open to the danger of piracy", the meaning of "risk" still being open to a number of interpretations, including "danger or peril" or "risk or chance".
Source: Reed Smith
Read more on this article...

Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011

Το κείμενο παραίτησης των ηρωϊκών οικονομικών εισαγγελέων που υπέβαλαν την παραίτησή τους


Αναρτήθηκε από τον/την economikos στο Δεκεμβρίου 28, 2011
Με αυτά τα λόγια οι δυο οικονομικοί εισαγγελείς Πεπόνης και Μουζακίτης υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους, επικαλούμενοι παρεμβάσεις, προσκόμματα και αγκυλώσεις στο έργο τους, όπως η υπόθεση των CDS, του φουσκώματος του ελλείμματος του 2009 από την ΕΛΣΤΑΤ, την παραίτηση Σπινέλλη και πολλά ακόμα άλλα καίρια σκοτεινά ζητήματα.
Μάλιστα, ο ήρωας Ηπειρώτης Γρηγόρης Πεπόνης είχε αρνηθεί να μπει στο αρχείο και η υπόθεση της Proton Bank.
Η επιστολή παραίτησης:
«Παρά το γενικότερο αρνητικό κλίμα και με πλήρη επίγνωση της ιδιάζουσας σχέσης μεταξύ της νεοελληνικής πραγματικότητας και του εν Ελλάδι αναπτυσσόμενου οικονομικού εγκλήματος, αποδεχτήκαμε ασμένως τον διορισμό μας, εμφορούμενοι από ειλικρινή διάθεση προσφοράς και βαθιά προσήλωση στο υπηρεσιακό καθήκον μας.
Δεν επιδιώξαμε να γίνουμε αρεστοί, ούτε να εξασφαλίσουμε ανοχές των παντός είδους πολυποίκιλλων οικονομικών συμφερόντων, έναντι των οποίων η συγκρουσιακή μας πορεία με γνώμονα τη νομιμότητα ήταν δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη.
Ο εισαγγελέας Γρ. Πεπόνης
Ήδη με σχέδιο νόμου που πρόκειται να κατατεθεί και μας κοινοποιήθηκε, όλως προφασιστικώς και με δήθεν επιχειρήματα ως αιτιολογία, επιχειρείται η αντικατάστασή μας και η απαλλαγή από την παρουσία μας. Επειδή ουδέποτε επιδιώξαμε θέσεις και αξιώματα, δεν δεχόμαστε να είμαστε εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ’ υπαγόρευση. Πολλώ μάλλον δε, δεν δεχόμαστε να αποτελέσουμε άλλοθι και μια θεσμική κολυμπήθρα του Σιλωάμ, για τα πολυποίκιλλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλλόνυμους εκφραστές τους, που δραστηριοποιούνται και αναπτύσσονται στην γκρίζα ζώνη του οικονομικού εγκλήματος».
Read more on this article...

Ο ηρωικός στρατιώτης Μ. Μάνινγκ δίνει μάχη να γλυτώσει τα Ισόβια

Μετά τη μακράς διάρκειας φυλάκιση του, που σημαδεύτηκε από απάνθρωπα βασανιστήρια...

Το Αμερικανικό κράτος δείχνει το ακραίο μίσος του κατά του ανθρώπου που βάζοντας πιο ψηλά την πίστη του στον άνθρωπο, του στρατιώτη που λογάριασε την συνείδηση του και αποκάλυψε το βρώμικο που παίζουν οι ΗΠΑ παγκόσμια. Μετά τη μακράς διάρκειας φυλάκιση του, που σημαδεύτηκε από απάνθρωπα βασανιστήρια, για τα οποία φυσικά καταγγέλλονται τα αντιδραστικά καθεστώτα που υποβάλλουν τους πολίτες τους και χύνονται ποταμοί δημοσιογραφικής μελάνης απαιτώντας την επέμβαση της διεθνούς κοινότητας, τώρα σέρνεται στα δικαστήρια αντιμετωπίζοντας την ποινή των ισόβιων δεσμών. Ο δικηγόρος του στρατιώτη Μπράντλεϊ Μάνινγκ ζήτησε να αποσυρθούν οι κατηγορίες για εσχάτη προδοσία ούτως ώστε εάν ο ηρωικός μαχητής παραπεμφθεί σε δίκη και καταδικαστεί, να του επιβληθεί ποινή κάθειρξης 30 ετών.
Η προκαταρκτική ακρόαση αναμένεται να ολοκληρωθεί στο Φορτ Μιντ του Μέριλαντ, κοντά στην Ουάσινγκτον, δεν αποσκοπεί στην έκδοση απόφασης για το αν ο Μάνινγκ είναι αθώος ή ένοχος, παρά μόνον για το αν θα παραπεμφθεί σε στρατοδικείο, όπου αν καταδικαστεί μπορεί να του επιβληθεί ποινή ισόβιας κάθειρξης για «συνωμοσία με τον εχθρό». Ο δικαστής Πολ Αλμάνζα θα ανακοινώσει την απόφασή του στις 16 Ιανουαρίου.
Από τα τέλη του 2010 και για αρκετούς μήνες ο WikiLeaks και πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης δημοσιοποίησαν χιλιάδες έγγραφα προκαλώντας διπλωματική κρίση στις ΗΠΑ. Ο Μάνινγκ βαρύνεται με 22 κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης και της κατηγορίας της «βοήθειας προς τον εχθρό». Αν κριθεί ένοχος στη δίκη, θα μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο. Οι εισαγγελείς έχουν ήδη δηλώσει ότι δεν πρόκειται να ζητήσουν μια τέτοια ποινή.
Ο 24χρονος στρατιώτης είναι πρώην αναλυτής των υπηρεσιών πληροφοριών του στρατού στο Ιράκ. Κατηγορείται ότι έδωσε στον WikiLeaks μεταξύ του Νοεμβρίου του 2009 και του Μαΐου του 2010 αμερικανικά στρατιωτικά έγγραφα για τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, όπως και 260.000 διπλωματικά τηλεγραφήματα του υπουργείου Εξωτερικών.
Ο Αμερικανός στρατιώτης Μπράντλεϊ Μάνινγκ είχε στις επαφές του στον υπολογιστή του τον Τζούλιαν Ασάνζ, ιδρυτή του WikiLeaks, κατέθεσαν ερευνητές κατά την ακροαματική διαδικασία που πραγματοποιείται για να αποφασιστεί αν ο Μάνινγκ θα παραπεμφθεί σε στρατοδικείο. Ο Μαρκ Τζόνσον, ένας υπεργολάβος που εργάζεται για τη μονάδα του αμερικανικού στρατού που είναι επιφορτισμένη με την έρευνα για τα ηλεκτρονικά εγκλήματα, την Ερευνητική Μονάδα Ηλεκτρονικών Εγκλημάτων, δήλωσε ότι ο νεαρός στρατιώτης είχε στον υπολογιστή του πληροφορίες που του επέτρεπαν να έρθει σε επαφή με τον Τζούλιαν Ασάνζ. Η κατηγορούσα αρχή έδειξε εικόνα από την οθόνη του υπολογιστή του Μάνινγκ στην οποία προβάλλεται μήνυμα, σύμφωνα με την ίδια, το οποίο αποσπάστηκε από τον σκληρό δίσκο του στρατιώτη. «Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον υπεύθυνο του τμήματος ‘έρευνες’ στην Ισλανδία –354 862 3481– 24 ώρες το 24ωρο. Ζητήστε τον Τζούλιαν Ασάνζ». Οι ερευνητές δήλωσαν ότι εντόπισαν διαλόγους μέσω Διαδικτύου μεταξύ του Μάνινγκ και ενός συνομιλητή με το όνομα «Τζούλιαν Ασάνζ», κατά τις οποίες το θέμα ήταν κυρίως ο WikiLeaks.
 Επίσης, οι ερευνητές δήλωσαν ότι βρήκαν μια κάρτα μνήμης στο σπίτι της θείας του Μάνινγκ, στην οποία υπήρχαν 91.000 στρατιωτικές αναφορές για το Αφγανιστάν και 400.000 άλλες για το Ιράκ. Ο Τζούλιαν Ασάνζ εξακολουθεί να δηλώνει ότι αγνοεί την πηγή προέλευσης των εμπιστευτικών εγγράφων που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τον WikiLeaks, αλλά εκφράζει την υποστήριξή του στον Μάνινγκ.
Οι ΗΠΑ με την στάση τους αυτή αποκαλύπτουν ότι επιδιώκουν την εξόντωση του συνειδητοποιημένου ανθρώπου που ακούει στο όνομα Μάνινγκ και ταυτόχρονα αποκαλύπτουν ότι θεωρούν εχθρό τους τη δημοσιότητα και την αλήθεια. Πως αλλιώς όμως θα μπορούσαν να συγκαλυφθούν τα ιμπεριαλιστικά τους εγκλήματα, αλλά και των αστικών κυβερνήσεων που τους ακολουθούν, όπως των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, των οποίων πολλά ντοκουμέντα είδαν το φως της δημοσιότητας και μας έκαναν πιο σοφούς για τα παζάρια, τις αντιλήψεις και τις πράξεις τους.
http://www.bradleymanning.org/
Read more on this article...

Εισαγγελική παρέμβαση Ι. Τέντε για τις δηλώσεις Γιλμάζ – Ζητά ανάσυρση των αρχείων με τις επίμαχες υποθέσεις


Αναρτήθηκε από τον/την economikos στο Δεκεμβρίου 27, 2011
Tην παρέμβαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τέντε προκάλεσαν τα δημοσιεύματα ελληνικών και διεθνών μέσων ενημέρωσης που αναφέρονται σε δηλώσεις του Τούρκου πρώην πρωθυπουργού Μεσούτ Γιλμάζ, σύμφωνα με τις οποίες οι εμπρησμοί δασών στην Ελλάδα και κυρίως στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου την περίοδο 1995-1997 προκλήθηκαν από πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας ύστερα από εντολές της ηγεσίας τους.
Ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός ζητεί από τους προϊστάμενους των εισαγγελιών Εφετών όλης της χώρας να ανασύρουν από το αρχείο τους όσες δικογραφίες είχαν σχηματιστεί για εμπρησμούς δασών κατά άγνωστων δραστών την περίοδο αυτή.
Σύμφωνα με την εισαγγελική παραγγελία, στο πλαίσιο του νέου κύκλου των ερευνών θα αξιολογηθούν οι δηλώσεις του Τούρκου πρώην πρωθυπουργού προκειμένου να διαπιστωθεί αν μπορούν να οδηγήσουν στην αποκάλυψη των φυσικών και ηθικών αυτουργών των εμπρησμών.
Πηγή: sofokleousin.gr
Read more on this article...

Η διάταξη του άρθρου 282 Κώδικος Ποινικής Δικονομίας


Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 27, 2011


ΑΡΘΡΟ
ΚΩΣΤΑ ΕΛ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω
και μέλους του Συλλόγου Φίλων
της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου
ΠΡΟΣ
Το Περιοδικό
«ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ»
ΠΑΤΡΑ 26-12-2011
ΘΕΜΑ:
1.- Ευρισκόμεθα ενώπιον ενός νέου ύπουλου και μεθοδευμένου διωγμού των Χριστιανών;
2.- ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ!
3.- Ως επί ληστήν ήλθατε…..
4.- Η διάταξη του άρθρου 282 Κώδικος Ποινικής Δικονομίας!
—————–
1.- Η κοινή γνώμη της πατρίδας μας και η Διεθνής Χριστιανική Κοινότητα, με έκπληξη πληροφορήθηκε την έκδοση απόφασης τινός, του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, δυνάμει της οποίας, διατάσσεται η σύλληψη και προσωρινή κράτηση του Ηγουμένου

της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Γέροντος Εφραίμ, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 282 παράγραφος 3 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας.
2.- Πρόκειται περί βουλεύματος, που επέλυσε τη διαφορά, μεταξύ της Ανακρίτριας της Υπόθεσης και του κ. Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών, ο οποίος ήτο αντίθετος στην ως άνω προσωρινή κράτηση.
3.- Η απόφαση «διέρρευσε» στο κοινό, μέσω του ΙΝΤΕRNET, γύρω στις 4 μ.μ. ώρα Ελλάδος, της Παρασκευής 23-12-2011 και ακολούθως έγινε γνωστή την 24-12-2011 από την τηλεόραση (γιατί ο έντυπος τύπος είχε ήδη ενημερωθεί, μέχρι και τα νέα – ειδήσεις της Παρασκευής πρωϊας 23-12-2011).
4.- Και δεν πρόφθασε να στεγνώσει η μελάνη, στο περίεργο αυτό Βούλευμα, σε χρόνο μηδέν, ήδη το Σάββατο 24-12-2011, παραμονή Χριστουγέννων του 2011, υπήρχε ένταλμα συλλήψεως του «κακοποιού», το οποίον εκόμισε στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου, Εισαγγελικός Λειτουργός της Θεσσαλονίκης , και ο Αστυνομικός Διευθυντής της Χαλκιδικής , προς άμεσον εκτέλεσή του!
5.- Τους ως άνω συνόδευαν έως την Πύλην της Ιεράς Μονής τριάντα (30) πάνοπλοι Αστυνομικοί, οι οποίες παρέμειναν έξωθι της πύλης, την νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων, δίκην ομάδος Σαρακηνών Πειρατών, που πολιορκούσαν, εκ νέου, το Μοναστήρι μας, όπως προ πολλών αιώνων….
6.- Έφεραν και Ιατροδικαστήν οι εκτελεστές του Βουλεύματος, γιατί δεν πίστευαν στην ασθένεια του Γέροντος Εφραίμ!
7.- Αυτή τη στιγμή ο Γέρων Εφραίμ, φρουρείται ασθενών εντός του κελίου του, στην Ιεράν Μονήν και μόλις καταστεί εφικτή η μετακίνησή του, θα μεταφερθεί στο κελί των υποδίκων, σε Κρατική Φυλακή.
8.- Δεν γνωρίζομεν την «αιτιολογία» του ως άνω Δικαστικού Βουλεύματος, αλλά, από τη διάταξη, που εφήρμοσε, θα πρέπει να έκρινε:
α)Ότι υφίστανται σοβαρές ενδείξεις περί της ενοχής του για κακούργημα ή πλημμέλημα, που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τριών 93) μηνών και ότι η προσωρινή κράτηση, παρίσταται απολύτως αναγκαία, κατ’ άρθρον 296 Κ.Ποιν.Δ., για να εξασφαλισθεί ότι ο κατηγορούμενος, θα εμφανισθεί στο Δικαστήριο (το οποίον -σημειωτέον- ακόμη δεν έχει προσδιορισθεί, ούτε έχει διαμορφωθεί σχετικό κατηγορητήριο καν, μια και η δικογραφία αυτή είναι ακόμη σε εξέλιξη στο στάδιο της προδικασίας!!).
Αυτά προς ενημέρωση του κοινού, το οποίον τινές των δημοσιογράφων ή άλλοι τινές άσχετοι περί την υπόθεση ή περί της Νομικήν Επιστήμην, παραπληροφορούν τούτο (κοινόν) ότι -δήθεν- ο πατήρ Εφραίμ, ο Σεβαστός μας Ηγούμενος ,«κρίθηκε ένοχος» ή ότι -δήθεν- συνελήφθη «για να εκτίσει την ποινή του» ή ότι -δήθεν- ήταν «φυγόδικος» και άλλα παντελώς ανυπόστατα….
Περαιτέρω, σύμφωνα, με το άρθρο 282, παράγραφος 3 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας, το ως άνω περίεργο βούλευμα, θα πρέπει να έκρινε ότι:
β)Ο κατηγορούμενος είχε κάνει προετοιμαστικές κινήσεις ή ενέργειες, για να διευκολύνει την φυγήν του από την Ελλάδα στο Εξωτερικό (ύποπτος φυγής).
γ)Δεν έχει γνωστή διαμονή στη χώρα.
δ)Κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόποινος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής.
ε)Ή κρίνεται αιτιολογημένα, ότι αν αφεθεί ελεύθερος, είναι πολύ πιθανόν, όπως προκύπτει από ειδικά μνημονευόμενα περιστατικά της προηγούμενης ζωής του ή από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης για την οποία κατηγορείται να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. Μόνον η βαρύτητα -κατά Νόμον- της πράξης, δεν αρκεί για την επιβολή προσωρινής κράτησης.
9.- Αντιστοίχως, δεν ισχύει, ούτε μία, από τις ως άνω προϋποθέσεις εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 282 παρ. 1 και 3 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.
α)Στη συνείδηση της Κοινής Γνώμης, 4 χρόνια μετά αφότου ξέσπασε το λεγόμενον «σκάνδαλο Βατοπαιδίου», η όλη υπόθεση αποτελεί μια σκευωρία, και ουδέν αδίκημα προέκυψε, ιδίως από την πλευρά του Γέροντος Εφραίμ, ούτε -έστω- κατ’ ένδειξη.
Η αθωότητα του Γέροντος Εφραίμ, ήδη πανθομολογείται ακόμη και από τους -αρχικώς- διώκτες του Πολιτικούς τε και Δημοσιογράφους, τε και Κανάλια της Τηλεόρασης, για να μην αναφερθούν εδώ ονόματα ….
Δεκάδες εκπομπές, σε γνωστό κανάλι της Τηλεόρασης, έχουν κάνει «σκόνη» κάθε πιθανή κατηγορία (γιατί ακόμη «ψάχνεται» η κατηγορία)….
Δύο, λίαν επιτυχημένες, εκδηλώσεις, των Φίλων της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, μια στην Αθήνα την 18-5-2011 στην Αίθουσα «Αθηναϊς» στο Βοτανικό και μια στη Θεσσαλονίκη την 15-6-2011 στην Αίθουσα του Βελλίδειου Συνεδριακού Κέντρου διοργανώθηκαν σχετικώς, με συμμετοχή γνωστών Ειδικών Καθηγητών Πανεπιστημίου και προβολή βίντεο, και έχει κυκλοφορήσει και σχετικό φυλλάδιο με τίτλο «Βατοπαίδι: Μύθοι και Αλήθειες», από τις οποίες εκδηλώσεις, έγινε αντιληπτό σε κάθε καλόπιστο ερευνητή της υπόθεσης, ότι πρόκειται περί σκευωρίας , και όχι μόνον για μια ή δύο «αιτίες» , αλλά για δεκάδες αιτίες (μια εκ των οποίων θα αρκούσε για την αθωότητα του Γέροντος Εφραίμ)!
Παράλληλα, εκδόθηκε και διανεμήθηκε δωρεάν ειδικό βιβλίο-τόμος, με θέμα: «Το ιδιοκτησιακόν καθεστώς της Λίμνης Βιστωνίδας», με δεκάδες ντοκουμέντα, διατάξεις Νόμων, Γνωμοδοτήσεις Καθηγητών Πανεπιστημίου Νομικής, που αποδεικνύουν, ότι η Λίμνη Βιστωνίδα αποτελεί, ομού μετά των λοιπών παραλιμνίων εκτάσεών της, περιουσιακόν στοιχείον της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, εδώ και πολλούς αιώνες, το οποίον, ο κάθε Ηγούμενος οφείλει να προστατεύει και εκμεταλλεύεται για τις ανάγκες της Μονής!
Αν, λοιπόν, ο Ηγούμενος πατήρ Εφραίμ, ουδέν μεμπτόν έπραξεν, ουδέν αδίκημα τον βαρύνει, σταματάμε εκεί στην παράγραφο 1 του άρθρου 282 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας!
β)Όχι μόνον ο Γέρων Εφραίμ, δεν είναι ύποπτος φυγής στο εξωτερικό ή ότι έχει κάνει προετοιμαστικές κινήσεις προς τούτο, αλλά μόλις επέστρεψε, με αντίθετη πορεία από το Εξωτερικό προς την Ελλάδα, προκειμένου να εμφανισθεί στην Ανακρίτρια και στο ως άνω Δικαστικό Συμβούλιο, αυτοπροσώπως! Συγκεκριμένως, επέστρεψε από την Ρωσία, όπου έγινε δεκτός με τιμές αρχηγού Κράτους, για να απολογηθεί, παριστάμενος και αυτοπροσώπως και μετά των Συνηγόρων του. Επομένως, πόθεν, προέκυψεν και αυτή η προϋπόθεση της υπόνοιας φυγής του;;
γ)Ο γέρων Εφραίμ, είναι σαφώς γνωστής διαμονής, είναι Ηγούμενος Μοναστηριού του Αγίου Όρους, εγκαταβιώνει εκεί, και εκεί πήγαν και τον βρήκαν σε λιγότερο από 24 ώρες (χρόνος ρεκόρ!), παραμονή Χριστουγέννων! (Της μεγίστης των εορτών της Θρησκείας μας!!) οι διώκτες και εκτελεστές της αποφάσεως αυτής!
δ)Η περίπτωση να ήταν στο παρελθόν φυγόποινος ή φυγόδικος ή ένοχος απόδρασης κρατουμένου ή παραβίασης των περιορισμών διαμονής, δεν υφίσταται στο πρόσωπό του.
ε)Τέλος, δεν είναι δυνατόν να ομιλούμε περί κινδύνου επαναλήψεως ή τελέσεως «νέων αδικημάτων» εκ μέρους του, αφού, κατά τα εκτενώς αναφερόμενα στην ως άνω παράγραφο «α», ουδέποτε διέπραξε, και ουδέποτε αποδείχθηκε ένοχος οιουδήποτε αδικήματος (πώς -λοιπόν- να είπωμεν, περί «νέων» αδικημάτων, αφού δεν υπήρξε ούτε «παλαιά» και πώς, να είπωμεν περί «επαναλήψεως», αφού επαναλαμβάνεται ό,τι έχει ήδη -κάποια στιγμή- ξαναγίνει)!!
Τέλος, ο Γέρων Εφραίμ, είναι απαράδεκτο, είναι αδιανόητο να θεωρείται, από κάποιον, εχέφρονα «επικίνδυνος κακοποιός» που δεν μπορεί -άλλως, να εξασφαλισθεί η προσέλευσή του στο Δικαστήριο!!
10.- Πρόκειται, λοιπόν, περί παντελώς αδίκου αποφάσεως, ληφθείσης παραμονήν Χριστουγέννων και εκτελεσθείσης ομοίως σε 24 ώρες (τελεί ήδη σε περιορισμό-φρούρηση), κατά πρωτοφανή «αγριότητα» και Εωσφορικόν Πείσμα!
Το ερώτημα, που τίθεται, είναι ποίοι, εξακολουθούν να συντηρούν, ακόμη και σήμερον, ένα σκάνδαλο-φάντασμα και να το κλιμακώνουν σε διωγμό Ηγουμένων, κατά την Υψίστην Χριστιανικήν Εορτήν των Χριστουγέννων;;;
11.- Προ διμήνου, περίπου, γίναμε ρεζίλι διεθνώς με την απόφαση του -τότε- Πρωθυπουργού περί διενέργειας δημοψηφίσματος.
Τώρα, γίναμε διεθνώς ρεζίλι και αναστατώσαμε την παγκόσμιο Χριστιανική Κοινότητα, παραμονή Χριστουγέννων 2011! Πού οδηγούμαστε, λοιπόν;; Και έχομεν αγανακτήσει Κύπριους και Ρώσους ορθόδοξους αδελφούς μας, οι οποίες δικαίως διαμαρτύρονται!
12.- Γιατί υφίστανται στην Ελληνική Δικαιοσύνη δύο μέτρα και δύο σταθμά; Άλλους αφήνουν και φεύγουν στο εξωτερικό, όντας υποδίκους και άλλους, κάνουν κάτι μήνες να τους συλλάβουν, ενώ για τον Σεβαστό μας Ηγούμενο π. Εφραίμ, σπάσανε ρεκόρ σε:
α)Εντατική εργασία, εκτός έδρας απασχολουμένων!
β)Εργαζομένους με υπερωρίες, σε ψύχος!
γ)Σε εργαζομένους, κατά νυκτερινές ώρες, Κυριακές και Εορτές, μετά των αντιστοίχων επιδομάτων!
Φίλες και Φίλοι,
«Ως επί ληστήν ήλθαν, βαλείν χείρα» επί του Αξίου Ηγουμένου, Γέροντος Εφραίμ! ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ!
13.- Οι πάντες (Καθηγητές Πανεπιστημίου, Πατριάρχες, Αρχιεπί-σκοποι, Επίσκοποι, Κληρικοί, Μοναχοί, Λαϊκοί) έχουν διατρανώσει την συμπαράστασή τους στον Γέροντα Εφραίμ ζητώντας την άμεση ανάκληση της αδίκου και διάτρητης αυτής προφυλάκισής του και θα ήταν πλεονασμός από εμένα να επαναλάβω εδώ, τις ορθές, νόμιμες και δίκαιες σκέψεις τους και τα επιχειρήματά τους, με τις οποίες και τα οποία έχουν μονοπωλήσει τις αναρτήσεις τους στο ΙΝΤΕRNET.
14.- Και βεβαίως, θα γίνει, από απόψεως Νομικής, κάθε αρμόζουσα ενέργεια, προς προσβολήν του σχετικού βουλεύματος ή αντικαταστάσεως της προσωρινής κρατήσεως του Γέροντος Εφραίμ, με άλλα -ηπιότερα- μέτρα!
15.- Όμως, η χρονική συγκυρία, που συνέβησαν τα εν λόγω δυσάρεστα γεγονότα και οι συνθήκες της τάχιστης, εντός 24 ωρών, εκτελέσεως, του σχετικού εντάλματος, συνηγορούν ότι πρόκειται ΠΕΡΙ ΝΕΟΥ ΔΙΩΓΜΟΥ, ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, ΕΝ ΕΞΕΛΙΞΕΙ. ΚΑΙ -ΜΑΛΙΣΤΑ- ΟΙ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΑΙ, ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΧΩΡΑΝ, ΣΕ ΜΙΑΝ «ΙΔΙΟΤΥΠΟΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗΝ» ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΠΟΥ ΥΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΤΟΝ «ΠΟΝΤΙΟ ΠΙΛΑΤΟ»!
16.- Γι’ αυτό, αδελφοί μου, ας έχουν γνώση οι φύλακες!
ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ, ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ, εδώ και τώρα!
Ο γεννηθείς ΚΥΡΙΟΣ , να μας προστατεύει και να μας ενδυναμώνει, άπαντες, στη Νέα Φάση της «ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ» που εισερχόμεθα…..
ΠΑΤΡΑ 26 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2011
Το μέλος του Συλλόγου Φίλων Ιεράς
Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου
ΚΩΣΤΑΣ ΕΛ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Read more on this article...

ΕγκΕισΑΠ 1/2011 [Αυτόφωρη διαδικασία - Παροχή οδηγιών στις Εισαγγελίες Εφετών και Πρωτοδικών για την αποτελεσματικότερη δίωξη της φοροδιαφυγής]


ΕγκΕισΑΠ 1/2011*
Διατάξεις: άρθρα 17-19, 21 Ν 2523/1997 , 25 [παρ. 1] Ν 1882/1990 , 3 Ν 3943/2011 , 41, 114, 148 επ., 375 [παρ. 1] ΚΠΔ
Αυτόφωρη διαδικασία στα αδικήματα φοροδιαφυγής και μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, Παροχή οδηγιών στις Εισαγγελίες Εφετών και Πρωτοδικών για την αποτελεσματικότερη δίωξη της φοροδιαφυγής
Σε ιδιαίτερα προκλητικές περιπτώσεις διακράτησης ΦΠΑ κ.λπ. και μη καταβολής βεβαιωμένων στο Δημόσιο χρεών, στο πλαίσιο τόσο της γενικής όσο και της ειδικής πρόληψης, η εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας είναι και νόμιμη και επιβεβλημένη, η τυχόν δε αρνητική κρίση των αρμοδίων Εισαγγελέων Πρωτοδικών ως προς την αναγκαιότητα εφαρμογής της πρέπει να στηρίζεται σε κριτήρια αντικειμενικά και να αιτιολογείται επαρκώς. Πιο συγκεκριμένα, η εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας είναι απολύτως επιβεβλημένη στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το ύψος του διακρατηθέντος ποσού ΦΠΑ, ΦΚΕ κ.λπ. υπερβαίνει (σε ετήσια βάση) το ποσό των 75.000 ευρώ, πέραν του οποίου η πράξη καθίσταται κακούργημα, ή το ύψος του βεβαιωμένου χρέους που δεν έχει καταβληθεί υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ. Παραγγέλλεται στους διευθύνοντες τις Εισαγγελίες Εφετών και Πρωτοδικών της χώρας η υποβολή στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, το τρίτο δεκαήμερο των μηνών Σεπτεμβρίου, Δεκεμβρίου, Μαρτίου και Ιουνίου κάθε έτους, πινάκων, στους οποίους θα περιλαμβάνονται συγκεκριμένα στοιχεία αναφορικά με τις υποθέσεις φοροδιαφυγής τις οποίες χειρίσθηκαν.
Προς τους κ.κ. Διευθύνοντες τις Εισαγγελίες Εφετών και δι' αυτών προς τους κ.κ. Διευθύνοντες τις Εισαγγελίες Πρωτοδικών του Κράτους.
Ι. Πανθομολογούμενη είναι η διαπίστωση ότι μια από τις κύριες αιτίες (μαζί με τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα), της δεινής οικονομικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, είναι η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η μη καταβολή από τους υπόχρεους των βεβαιωμένων στο δημόσιο οφειλών τους. Ατέρμονες είναι οι συζητήσεις που έγιναν στο παρελθόν και συνεχίζουν να γίνονται, στην προσπάθεια ανάλυσης και εξήγησης του φαινομένου. Ο γενικός αφορισμός ότι ο Έλληνας δεν απέκτησε ποτέ φορολογική συνείδηση, γιατί η πολιτεία δεν τον έπεισε (ή μήπως ο ίδιος δεν ήθελε ποτέ να πεισθεί;) ότι τα φορολογικά έσοδα διατίθενται με διαφάνεια και καθαρότητα για την οργάνωση των δομών του κράτους και την εφαρμογή μιας δίκαιης κοινωνικής πολιτικής, έχει κάποια αξία, στο βαθμό που με αυτόν δεν επιχειρείται η ταύτιση της εξήγησης με τη δικαιολογία. Η συντεταγμένη πολιτεία αρκετά ενωρίς συμπεριέλαβε στο οπλοστάσιό της διατάξεις που περιλάμβαναν ποινικές κυρώσεις για τη φοροδιαφυγή. Από τον αρχικό Ν 1641/1919 μέχρι τον νυν ισχύοντα Ν 2523/1997 , μεσολάβησε η ψήφιση και η ισχύς πλήθους φορολογικών νόμων που επίσης περιέλαβαν ποινικές κυρώσεις για τους φοροφυγάδες, ενώ η μη καταβολή των βεβαιωμένων στο δημόσιο χρεών προβλέφθηκε ως αξιόποινη πράξη σχετικά πρόσφατα με το άρθρο 25 παρ. 1 του Ν 1882/1990 . Οι πολλές και συχνά αποσπασματικές νομοθετικές παρεμβάσεις (είναι χαρακτηριστικό ότι τον τελευταίο μόλις χρόνο δημοσιεύθηκαν επί του θέματος οι νόμοι 3842/2010, 3888/2010 και 3943/2011), συνέτειναν στη δημιουργία ενός θολού και δυσερμήνευτου τοπίου, που δημιουργεί δυσκολίες εξοικείωσης, ακόμη και σε εκείνους που καλούνται να το εφαρμόσουν. Υπό την παρούσα χρονική συγκυρία και τη χωρίς προηγούμενο οικονομική δυσπραγία της χώρας, επιβάλλεται εντατικοποίηση της προσπάθειας καταστολής του νοσηρού αυτού φαινομένου, ενόψει μάλιστα του ότι η προσπάθεια αυτή δεν αποτελεί συμμόρφωση σε απλή υπηρεσιακή υποχρέωση, αλλά αδήριτη ανάγκη που υπαγορεύεται από τη διαμορφωθείσα κατάσταση, πολύ δε περισσότερο όταν στον πρόσφατο Ν 3943/2011 συμπεριλήφθηκαν διατάξεις που επιβάλλουν την κατά προτεραιότητα εκδίκαση των περισσότερων και σοβαρότερων (κακουργηματικής υφής) πράξεων φοροδιαφυγής (βλ. άρθρο 21 παρ. 2 εδ. α΄ του Ν 2523/1997 , όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 παρ. 2 εδ. θ΄ του Ν 3943/2011 ).
ΙΙ. Στα πλαίσια της ασκούμενης από εμάς, δυνάμει της υπ' αριθμ. 506/2011 αποφάσεως του κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, εποπτείας επί των υποθέσεων οικονομικών εγκλημάτων, για την αποτελεσματικότερη εφαρμογή των περί φοροδιαφυγής διατάξεων, κατά την επεξεργασία και τον χειρισμό των σχετικών υποθέσεων, παρέχουμε τις εξής οδηγίες σύμφωνα με το άρθρο 24 παρ. 4α΄ του Ν 1756/1988 :
Α) Στις Εισαγγελίες Εφετών επιβάλλεται να οριστούν (αν αυτό δεν έχει γίνει μέχρι τώρα) ιδιαίτερες δικάσιμοι του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, στις οποίες θα προσδιορίζονται υποθέσεις φορολογικών κακουργημάτων (μαζί με τις υποθέσεις προσωρινά κρατούμενων κατηγορούμενων), ενώ στις Εισαγγελίες Εφετών Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, οι ιδιαίτερες αυτές δικάσιμοι, δεν μπορεί να είναι λιγότερες των τριών ανά μήνα. Ο ορισμός αυτών προβλέπεται άλλωστε ρητά από τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 375 του ΚΠΔ, όπως αυτό τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το άρθρο 20 του Ν 3904/2010 . Σ' αυτές επιβάλλεται να προσδιορίζονται οι υποθέσεις των φορολογικών κακουργημάτων για τις οποίες υπάρχει σχετική πρόβληψη εκδίκασής τους κατά προτεραιότητα. Εννοείται ότι δεν αρκεί η ποσοτική και μόνο σώρευση τέτοιου είδους υποθέσεων, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Για τον λόγο αυτό επιβάλλεται να γίνεται αξιολόγηση της ποιοτικής βαρύτητας και των αποδεικτικών δυσχερειών κάθε μιας, έτσι ώστε στην ίδια δικάσιμο να προσδιορίζονται τόσες υποθέσεις, όσες μετά πιθανότητας που αγγίζει τα όρια της βεβαιότητας, αναμένεται ότι μπορούν να εκδικασθούν. Αυτονόητο είναι ότι εάν οι κατά τα ανωτέρω ιδιαίτερες δικάσιμοι δεν επαρκούν, οι υποθέσεις που απομένουν θα προσδιορίζονται κατά τρόπο σύμμετρο στις υπόλοιπες δικασίμους.
Β) Το ίδιο επιβάλλεται να γίνει και στις Εισαγγελίες Πρωτοδικών της χώρας με τον ορισμό ειδικών δικασίμων στα Μονομελή και Τριμελή Πλημμελειοδικεία, των οποίων η καθ' ύλη αρμοδιότητα για την εκδίκαση υποθέσεων φοροδιαφυγής στηρίζεται στις διατάξεις του άρθρου 21 παρ. 5 του Ν 2523/1997 , όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 παρ. 2 του Ν 3943/2011 , σε συνδυασμό με το άρθρο 114 ΚΠΔ, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 10 παρ. 4 του Ν 3904/2010 . Τα πιο πάνω δικαστήρια στις ιδιαίτερες αυτές δικασίμους, πρέπει να δικάζουν αποκλειστικά και μόνο υποθέσεις φορολογικών πλημμελημάτων, κατά το πρότυπο των υποθέσεων του ΑΝ 86/1967.
Γ) Στις Εισαγγελίες Εφετών και Πρωτοδικών, επιβάλλεται να οριστούν ιδιαίτερες δικάσιμοι στις οποίες πρέπει να προσδιορίζονται αποκλειστικά και μόνο εφέσεις κατά καταδικαστικών (για πλημμελήματα φοροδιαφυγής) αποφάσεων του Τριμελούς και Μονομελούς Πλημμελειοδικείου αντίστοιχα.
Δ) Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι δυνατή η άσκηση ποινικής δίωξης για τα εγκλήματα φοροδιαφυγής του Ν 2523/1997 , καθώς και τα ζητήματα ενάρξεως του χρόνου παραγραφής επί των εγκλημάτων αυτών, ρυθμίζονται λεπτομερώς από τις διατάξεις των παρ. 2 και 10 του άρθρου 21 του ιδίου νόμου, όπως αυτές ισχύουν μετά την τροποποίησή τους με τις διατάξεις των άρθρων 3 παρ. 2 εδ. θ΄ του Ν 3943/2011 και 2 παρ. 8 του Ν 2954/2001 . Σημειώνεται ότι σύμφωνα με το δεύτερο εδ. της παρ. 10 του άρθρου 21 του Ν 2523/1997 , η παραγραφή των αδικημάτων του νόμου τούτου αρχίζει από την τελεσιδικία της απόφασης επί της προσφυγής που ασκήθηκε ή σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, λόγω παρόδου της προθεσμίας προς άσκησή της. Για τα εγκλήματα του άρθρου 19 του αυτού ως άνω νόμου, καθώς και για τα εγκλήματα που προβλέπονταν από τις διατάξεις του άρθρου 31 παρ. 1 εδ. ζ΄ και η΄ του Ν 1591/1986 (που δεν έχουν ακόμη παραγραφεί), ισχύει η διάταξη του εδ. β΄ της παρ. 10 σύμφωνα με την οποία η παραγραφή αρχίζει από την ημερομηνία θεώρησης του οικείου πορίσματος φορολογικού ελέγχου από τον προϊστάμενο της αρχής που διενήργησε τον έλεγχο αυτό. Επισημαίνεται ότι από τη νομολογία γίνεται δεκτό ότι η διάταξη της παρ. 8 του άρθρου 2 του Ν 2954/2001 , με την οποία προστέθηκε το εδ. β΄ στην παρ. 10 του άρθρου 21 του Ν 2523/1997 , είναι ευμενέστερη από την ισχύσασα μέχρι τότε διάταξη του άρθρου 21 παρ. 10 του νόμου τούτου και συνεπώς είναι εφαρμοστέα και επί των πράξεων που τελέσθηκαν πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης του Ν 2954/2001 , δηλαδή πριν από την 2.11.2001 (βλ. ενδεικτικά ΑΠ 1683/2010, ΑΠ 1552/2010, ΑΠ 1282/2010, ΑΠ 1223/2010, ΑΠ 841/2010, ΑΠ 835/2010, ΑΠ 833/2010 ΑΠ 610/2010, βλ. όμως και αντίθετες ΑΠ 1287/2008, ΑΠ 786/2008, 464/2007).
Ε) Αν και σύμφωνα με την πρόβλεψη του νόμου (άρθρο 21 παρ. 2 Ν 2523/1997 ), η ποινική δίωξη για τα εγκλήματα φοροδιαφυγής, ασκείται αυτεπάγγελτα, εν τούτοις προβλέπεται αποκλειστικός τρόπος ενημέρωσης του οικείου Εισαγγελέα περί της τέλεσης οποιουδήποτε από τα εγκλήματα αυτά (βλ. και ΓνωμΝΣΚ 326/2004 ), είναι δε αυτός η υποβολή μηνυτήριας αναφοράς από τον προϊστάμενο της αρμόδιας ΔΟΥ, ή τον προϊστάμενο της υπηρεσίας που διενήργησε τον έλεγχο (σε περίπτωση που αυτός διενεργήθηκε από όργανα του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) ή των Ελεγκτικών Κέντρων του Ν 2343/1995 ), ή από τον προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης Φορολογικών Ελέγχων της Γενικής Γραμματείας Φορολογικών και Τελωνειακών Θεμάτων του Υπουργείου Οικονομικών (άρθρο 21 παρ. 2 του Ν 2523/1997 ). Παρόμοιου περιεχομένου είναι η διάταξη του άρθρου 25 παρ. 1 του Ν 1882/1990 , στην οποία μάλιστα η αναφορά του αρμοδίου προϊσταμένου της ΔΟΥ ή του Τελωνείου για τη δίωξη της πράξης της μη καταβολής βεβαιωμένων χρεών, χαρακτηρίζεται ως «αίτηση». Για τη νομική φύση της μηνυτήριας αυτής αναφοράς, έχουν υποστηριχθεί αντίθετες απόψεις. Σύμφωνα με την πρώτη, η αναφορά αυτή δεν έχει τον χαρακτήρα αιτήσεως διώξεως του άρθρου 41 του ΚΠΔ και συνεπώς για το νομότυπο της υποβολής της δεν απαιτείται να συνταχθεί έκθεση κατά τα άρθρα 148 και επ. του ΚΠΔ (ΑΠ 833/2010, ΑΠ 835/2010, ΑΠ 1645/2009), ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη, φέρει πράγματι τον χαρακτήρα αιτήσεως του άρθρου 41 του ΚΠΔ (ΑΠ 778/2010) και συνεπώς για το νομότυπο της υποβολής της απαιτείται η σύνταξη έκθεσης, η έλλειψη της οποίας καθιστά την ασκηθείσα ποινική δίωξη απαράδεκτη και την απόφαση αναιρετέα για υπέρβαση εξουσίας. Επειδή η σχετική νομολογία επί του θέματος τελεί υπό διαμόρφωση, χρήσιμο θα ήταν, κατά την εκτίμησή μας, οι Εισαγγελείς Πρωτοδικών να συστήσουν στα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 21 παρ. 2 του Ν 2523/1997 , να αποφεύγουν την πρακτική της ταχυδρομικής αποστολής των περί ων ο λόγος αναφορών, αλλά να τις καταθέτουν όπως επιβάλλουν τα άρθρα 41 και 147 και επ. του ΚΠΔ, προκειμένου να αποφευχθούν ανεπιθύμητες καταστάσεις στο μέλλον.
ΣΤ) Επειδή στο πεδίο της οικονομικής εγκληματικότητας και ιδία στη φορολογική νομοθεσία, δημιουργούνται σοβαρά ερμηνευτικά ζητήματα εξαιτίας των αλλεπάλληλων αλλαγών στη νομοθεσία, επιβάλλεται τα ζητήματα αυτά (ιδίως εκείνα του διχρονικού δικαίου), να διευκρινίζονται ήδη από το στάδιο της προδικασίας με τις κατάλληλες για κάθε περίπτωση ανακριτικές πράξεις. Μετά το πέρας της προδικασίας και εφόσον ο χειριζόμενος τη δικογραφία οδηγείται σε παραπεμπτική κρίση, επιβάλλεται να συντάσσει ο ίδιος το σχέδιο κατηγορητηρίου καθ' όλα τα στοιχεία του (πραγματικό και νομικό μέρος) παραθέτοντας και τις διατάξεις που προβλέπουν και τιμωρούν την πράξη, να θέτει δε το σχέδιο εντός της δικογραφίας έτσι ώστε να είναι σε κάθε στιγμή δυνατός ο έλεγχος της συμμόρφωσης στην υποχρέωσή του αυτή. Ειδικότερα επί των εγκλημάτων έκδοσης ή αποδοχής πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων κ.λπ, προκειμένου το κλητήριο θέσπισμα (που συντάσσεται βάσει του σχεδίου κατηγορητηρίου) να είναι ορισμένο, πρέπει να εξατομικεύονται σ' αυτό με σαφήνεια τα φερόμενα ως πλαστά, εικονικά ή νοθευμένα φορολογικά στοιχεία ως προς όλα τα χαρακτηριστικά τους, δηλαδή να προσδιορίζονται αυτά ως προς τη χρονολογία έκδοσης, τα στοιχεία των συμβαλλόμενων (εκδότη και λήπτη), τη συναλλαγή (είδος αγαθών, ποσότητα, μονάδα μέτρησης, την αξία και το είδος υπηρεσιών), προς άρση δε οποιασδήποτε αμφισβήτησης, επιβάλλεται να παρατίθεται και το άρθρο του εξωποινικού νόμου (ΚΒΣ) που προβλέπει την έκδοση και τα απαραίτητα για την εγκυρότητά του στοιχεία.
Ζ) Με το άρθρο 3 παρ. 2 εδ. ιγ΄ του Ν 3943/2011 προστέθηκε εδ. α΄ στην παρ. 10 του άρθρου 21 του Ν 2523/1997 , σύμφωνα με το οποίο «στα αδικήματα του παρόντος νόμου, χρόνος τέλεσης είναι το χρονικό διάστημα από την ημέρα κατά την οποία για πρώτη φορά όφειλε να ενεργήσει ο υπαίτιος, μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου αντίστοιχου με το 1/3 της κατά περίπτωση προβλεπόμενης προθεσμίας παραγραφής». Παρόμοιου περιεχομένου διάταξη περιλαμβάνεται στο άρθρο 3 παρ. 1 εδ. α΄ του αυτού ως άνω νόμου 3943/2011, με το οποίο προστέθηκε τελευταίο εδάφιο στο άρθρο 25 παρ. 1 του Ν 1882/1990 που αναφέρεται στη μη καταβολή των βεβαιωμένων στο δημόσιο χρεών. Με τις νέες αυτές διατάξεις ο νομοθέτης προσδιόρισε τον χρόνο τέλεσης των εγκλημάτων του Ν 2523/1997 και του άρθρου 25 του Ν 1882/1990 ως χρονικό πλαίσιο, απομακρυνθείς τόσο από τη θεωρία της συμπεριφοράς, όσο και από εκείνη του αποτελέσματος. Κατά της πρώτης από τις πιο πάνω διατάξεις, σύμφωνα με την οποία τα εγκλήματα του Ν 2523/1997 που τελούνται εντός του χρονικού πλαισίου, όπως αυτό προσδιορίζεται από αυτήν, θεωρούνται ως διαρκή και συνεπώς ως αυτόφωρα, προβάλλονται θεωρητικές αντιρρήσεις (βλ. σχετικά Γ. Δημήτραινα, Εγκλήματα φοροδιαφυγής, σελ. 288 επ.). Η συμβατότητά της με τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1 και 7 παρ. 1 του Συντ ., θα κριθεί στην πράξη από τα δικαστήρια. Μέχρι την παγίωση της σχετικής νομολογίας, η κατ' επιταγή της διάταξης αυτής εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας σε περιπτώσεις ακραίας και προκλητικής φοροδιαφυγής, δεν μπορεί εκ προοιμίου να αποκλειστεί, αφού σε διαφορετική περίπτωση δεν θα δοθεί στα δικαστήρια η δυνατότητα να αποφανθούν σχετικά. Σε κάθε πάντως περίπτωση, μετά τις τροποποιήσεις του Ν 3943/2011 , θεωρούνται ως διαρκή και συνεπώς αυτόφωρα (ενόσω διαρκεί η τέλεσή τους), χωρίς επί του ζητήματος αυτού να μπορούν να υπάρξουν σοβαρές θεωρητικές αντιρρήσεις, αφ' ενός μεν το έγκλημα της διακράτησης του ΦΠΑ του ΦΚΕ και των παρακρατούμενων ή επιρριπτόμενων φόρων, τελών ή εισφορών, που προβλέπεται από την τελευταία περίπτωση της παρ. 1 του άρθρου 18 του Ν 2523/1997 , όπως η παράγραφος αυτή ισχύει κατά την αντικατάστασή της με την παρ. 2δ΄ του άρθρου 2 του Ν 3943/2001 (βλ. Δημήτραινα, Εγκλήματα φοροδιαφυγής, σελ. 97 και 299), αφ' ετέρου δε το έγκλημα της μη καταβολής των βεβαιωμένων στο δημόσιο χρεών (άρθρο 25 παρ. 1 του Ν 1882/1990 ), το οποίο διαρκεί ενόσω ο οφειλέτης παραλείπει να καταβάλλει τις βεβαιωμένες στο δημόσιο ταμείο ληξιπρόθεσμες οφειλές του. Η τελευταία αυτή διαπίστωση δεν αναιρείται από το ότι με την υπ' αριθμ. 2/2011** απόφαση της ποινικής Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, κρίθηκε ότι μετά την τροποποίηση της παρ. 7 του άρθρου 25 με το άρθρο 34 παρ. 2 του Ν 3220/2004 , ως προς τον προσδιορισμό του χρόνου τέλεσης και την παραγραφή του εγκλήματος που προβλέπεται από την παρ.1 του ιδίου άρθρου, εφαρμοστέες πλέον είναι οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, καθόσον η απόφαση αυτή ερμήνευσε τη διάταξη του άρθρου 25 του Ν 1882/1990 , όπως αυτή ίσχυε πριν από την τροποποίησή της με το άρθρο 3 του Ν 3943/2011 , με το οποίο προσδιορίστηκε από το νομοθέτη διαφορετικά ο χρόνος τέλεσης του εγκλήματος της μη καταβολής των βεβαιωμένων στο δημόσιο χρεών, συνακόλουθα δε και η παραγραφή του. Σε ιδιαίτερα προκλητικές περιπτώσεις διακράτησης ΦΠΑ κ.λπ και μη καταβολής βεβαιωμένων στο δημόσιο χρεών (από οφειλέτες που προτιμούν να διατηρούν σε υψηλά επίπεδα τις τραπεζικές τους καταθέσεις, παρά να εκπληρώνουν τις προς το δημόσιο υποχρεώσεις τους, εμπαίζοντας τους συνεπείς φορολογούμενους), στα πλαίσια τόσο της γενικής όσο και της ειδικής πρόληψης, η εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας είναι και νόμιμη και επιβεβλημένη. Όσα εκτίθενται στην υπ' αριθμ. 4/20.9.2006 εγκύκλιο παραγγελία μας σχετικά με την εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας, καθώς και στην υπ' αριθμ. 1747/1995 Γνωμοδότησή μας (βλ. αυτήν σε Υπερ 1995, 1190) που αναφέρεται στη διαδικασία πρακτικής υλοποίησής της από τους αρμόδιους προς τούτο Εισαγγελείς Πρωτοδικών, ισχύουν και επί των αυτόφωρων εγκλημάτων φοροδιαφυγής, ιδιαίτερα δε εκείνων της διακράτησης του ΦΠΑ, ΦΚΕ, παρακρατούμενων ή επιρριπτόμενων φόρων, τελών ή εισφορών και της μη καταβολής των βεβαιωμένων στο δημόσιο χρεών, η τυχόν δε αρνητική κρίση των αρμοδίων Εισαγγελέων Πρωτοδικών ως προς την αναγκαιότητα εφαρμογής της, πρέπει να στηρίζεται σε κριτήρια αντικειμενικά και να αιτιολογείται επαρκώς (βλ. και την υπ' αριθμ. 4/20.9.2006 εγκύκλιο παραγγελία μας, στην οποία και σας παραπέμπουμε κατά τα λοιπά). Η εφαρμογή πάντως της διαδικασίας αυτής, δεν ενδείκνυται, κατά τη γνώμη μας, όταν, προκειμένου περί του εγκλήματος της παρ. 1 του άρθρου 25 του Ν 1882/1990 , ο υπαίτιος είναι οφειλέτης ποσών που μόλις υπερβαίνουν το ελάχιστο όριο πέραν του οποίου η πράξη καθίσταται αξιόποινη (5.000 ευρώ). Αντίθετα, η εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας είναι απολύτως επιβεβλημένη στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το ύψος του διακρατηθέντος ποσού ΦΠΑ, ΦΚΕ, κ.λπ, υπερβαίνει (σε ετήσια βάση) το ποσό των 75.000 ευρώ [άρθρο 18 παρ. 1 (εν τέλει) εδ. γ΄ του Ν 2523/1997 ], πέραν του οποίου η πράξη καθίσταται κακούργημα, ή το ύψος του βεβαιωμένου χρέους που δεν έχει καταβληθεί, υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. δ΄ του Ν 1882/1990 , όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν 3943/2011 ). Σημειώνεται ότι η εφαρμογή της διαδικασίας αυτής στις περιπτώσεις της κακουργηματικής φοροδιαφυγής, μεταξύ των άλλων αποτρέπει και την αποτελμάτωση των υποθέσεων στα ανακριτικά γραφεία, ενόψει του ότι ο ανακριτής είναι υποχρεωμένος εντός των προβλεπόμενων από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ προθεσμιών, να λάβει την απολογία του υπό συνοδεία προσαχθέντος ενώπιόν του κατηγορούμενου, ανακριτκή πράξη η οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι η μοναδική που πρέπει να εκτελεστεί, συνήθως δε σηματοδοτεί και το τυπικό πέρας της ανάκρισης ενόψει του ότι οι φάκελοι των μηνυτήριων αναφορών που υποβάλλονται από τα δικαστικά τμήματα των ΔΟΥ ή των αρμόδιων σύμφωνα με το νόμο Ελεγκτικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών, είναι κατά το μάλλον ή ήττον πλήρεις και εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων, δεν χρήζουν συμπλήρωσης με τη διενέργεια πολυτελών και χρονοβόρων ανακριτικών πράξεων.
ΙΙΙ. Προκειμένου να έχουμε διαρκώς σαφή εικόνα των εργασιών κάθε Εισαγγελίας στον τομέα της δίωξης της φοροδιαφυγής, πέραν των τριμηνιαίων πινάκων που υποβάλλονται σε εκτέλεση της υπ' αριθμ. πρωτ. 3712/εγκ 5/16.9.2009 εγκυκλίου μας, παραγγέλλουμε όπως το τρίτο δεκαήμερο των μηνών Σεπτεμβρίου, Δεκεμβρίου, Μαρτίου και Ιουνίου εκάστου έτους, αρχής γενομένης από του μηνός Δεκεμβρίου τρέχοντος έτους, υποβάλλονται στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου:
1) Από τους διευθύνοντες τις Εισαγγελίες Εφετών, πίνακες οι οποίοι θα συμπεριλαμβάνουν: α) τις υποθέσεις (αριθμητικά) των φορολογικών κακουργημάτων των άρθρων 17, 18 και 19 του Ν 2523/1997 , με ειδική αναφορά σε κάθε κατηγορία χωριστά, που υποβλήθηκαν στην Εισαγγελία Εφετών κατά το άρθρο 308Α του ΚΠΔ από τις Εισαγγελίες Πρωτοδικών της αρμοδιότητάς της κατά το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο, β) τις υποθέσεις (αριθμητικά) των ανωτέρω κατηγοριών που προσδιορίστηκαν, καθώς επίσης και τις δικασίμους (εγγύτερη και απώτερη) στις οποίες προσδιορίστηκαν, τέλος δε τον αριθμό των υποθέσεων που τυχόν παρέμειναν απροσδιόριστες, γ) τον αριθμό των υποθέσεων της ίδιας κατηγορίας που εκδικάστηκαν κατά το προηγούμενο τρίμηνο, τον αριθμό των εκδοθεισών γι' αυτές καταδικαστικών αποφάσεων, καθώς και τον αριθμό των αναβλητικών (για οποιοδήποτε λόγο) τοιούτων, με αναφορά στην εγγύτερη και απώτερη (εξ αναβολής) δικάσιμο.
2) Από τους διευθύνοντες τις Εισαγγελίες Πρωτοδικών, πίνακες που θα περιλαμβάνουν: α) τον συνολικό αριθμό (κατά κατηγορία) των υποθέσεων φοροδιαφυγής των άρθρων 17, 18 και 19 του Ν 2523/1997 και του άρθρου 25 του Ν 1892/1990 που εισήλθαν στην υπηρεσία τους κατά το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο, β) τον αριθμό των υποθέσεων φοροδιαφυγής που παραπέμφθηκαν στην κύρια ανάκριση, καθώς επίσης και τον αριθμό των ανακριτικών δικογραφιών επί των αυτών ως άνω υποθέσεων που περατώθηκαν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, γ) τον αριθμό των υποθέσεων των ως άνω κατηγοριών που εκκρεμούν στην προδικασία, δ) τον αριθμό των υποθέσεων που παραπέμφθηκαν στο ακροατήριο, καθώς επίσης και τον αριθμό αυτών που προσδιορίστηκαν, με αναφορά στην εγγύτερη και την απώτερη δικάσιμο, ε) αναλυτικά, δηλαδή με τον οικείο ΑΒΜ και τα ονοματεπώνυμα των κατηγορουμένων, τις υποθέσεις που αναφέρονται στη μη καταβολή των βεβαιωμένων στο δημόσιο χρεών του εδ. δ΄ της παρ. 1 του άρθρου 25 του Ν 1882/1990 και της διακράτησης ΦΠΑ, ΦΚΕ κ.λπ. του άρθρου 18 παρ. 1 (εν τέλει) εδ. γ΄ του Ν 2523/1997 , των υποθέσεων δηλαδή που αφορούν στη μεν πρώτη περίπτωση οφειλόμενο χρηματικό ποσό άνω των 150.000 ευρώ, στη δε δεύτερη διακρατηθέν (σε ετήσια βάση) ποσό ΦΠΑ, ΦΚΕ κ.λπ. μεγαλύτερου των 75.000 ευρώ, με αναφορά (σε ειδική στήλη) εάν για κάθε μια από τις περιπτώσεις αυτές ακολουθήθηκε η διαδικασία του αυτοφώρου ή όχι, στ) τον αριθμό των υποθέσεων φοροδιαφυγής που εκδικάστηκαν κατά το προηγούμενο τρίμηνο, τον αριθμό των εκδοθεισών γι' αυτές καταδικαστικών αποφάσεων καθώς και τον αριθμό των αναβλητικών (για οποιοδήποτε λόγο) τοιούτων, με αναφορά στην εγγύτερη και απώτερη (εξ αναβολής) δικάσιμο.
IV. Η κ. Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Επιθεώρησης Δικαστηρίων - Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, προς την οποία κοινοποιείται η παρούσα, παρακαλείται, εάν το κρίνει σκόπιμο, να ενημερώσει σχετικώς τους κ.κ. Επιθεωρητές, ώστε κατά την ενέργεια της Επιθεώρησης να έχουν υπόψη τους τα ανωτέρω.
V. Οι αποδέκτες της παρούσης παρακαλούνται να κοινοποιήσουν αντίγραφά της σε όλους ανεξαιρέτως τους υφισταμένους τους Εισαγγελικούς Λειτουργούς, αλλά και στους προϊσταμένους των Γραμματειών των Εισαγγελιών Εφετών και Πρωτοδικών.
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου,
Νικόλαος Παντελή
Read more on this article...